Vuurvliegje van vier

Op vier jaar schiet het geheugen wortel,
zo wordt gezegd.
Op vier jaar gaat niets nog onopgemerkt
aan het geestesoog voorbij.
In jouw hoofd noteert een ijverige scribent
eindeloos veel woorden,
situaties, betekenissen
die jij vervolgens reproduceert.

Woorden als bloemblaadjes op een paadje
gekruimelde verhaaltjes
embryonale emoties
die je draait en veilt en toetst.

Je ensceneert ter plaatse,
je regisseert je eigen stukken
met of zonder publiek
elke première een sensatie.

Getroffen door het droeve lot
van een krekel in ontbinding
gefascineerd door het licht van de maan
en een twinkelende avondster
je angsten leven op een wip
de vreemde roep van de muezzin
heeft zich in je hartje genesteld.

Desondanks, je stap, je dans,
je vlucht vooruit
koppig als een vuurvliegje
gesterkt door die wil
van klatergoud en bergkristal.

Ons kleine goudklokje
je bent onze eigen Pipi Langkous